Өзекті мәселелер

  • 19.01.17

    Бүгінде заң қымбат па, әлде адам өмірі ме? Әңгі­мемізді екіұдай күйде бастап отырмыз. Дегенмен, Конституциямызға көз жүгіртсек, адам өмірі – қымбат. Тағы да еске сала кетейік, Ата заңымыздың­ 1-бабының 1-тармағында «Қазақстан Республикасы­ өзін демократиялық, зайырлы, құқықтық және әлеум­еттік мемлекет ретінде орнықтырады, оның ең қымбат қазынасы - адам және адамның өмірі, құқықтары мен бостанд...

    Толығырақ...
  • 19.01.17

    Уақытша тіркеуге қатысты заң шығып, оның қолданысқа енетін уақыты белгілі бола бастаған­нан-ақ жұрт бірден дүрлікті. Қоғамда осы мәселеге байланысты түрлі пікірлер қалыптасты. Өз жерінде сандалтып, артық ақша жасау үшін үкіметтің жасап отырған тағы бір саясаты деп түсінді көпші­лік. Алайда  дүрлігу айтарлықтай  ұзаққа созылған жоқ. Арада бір-екі апта өтер-өтпестен дүр­ліккен үн өшті де қалды. Х...

    Толығырақ...
  • 19.01.17

    Бүгінгі қоғамның басты тақырыбы да, өзекті мәселесі  де және шешілмейтін, ұстатпайтын, ұрған сайын ісіне беретін Әзіретәлі кезіккен айдаһардай азулысы, атын атаған сайын құтыратын әзәзілі – сыбайлас жемқор­лық екені айдан анық, тасқа басылған таңбадай ақиқат. Тіпті, осы бір тіркеске жанымыз үйреніп, етіміз өліп кеткен секілді. Бұл тақырып қозғалмаса құлағымыз қалқандай, қылауымыз шалқандай болы...

    Толығырақ...
  • 19.01.17

    Еліміздің мәдени астанасындағы «мәде­ниет­сіз» акцияның жалынын зорға сөндіргенде­ тағы бір «біртүрлі жайттың» куәсі болдық. Бұл жолы Алматыда емес, бас қаламыз – Астанада. «Бір апам бір апамнан өткен сорақы» демекші, жұрт Алматыдағы «АДК» сауда үйіне сабыл­ғанда 5 мың теңгенің тегін тауары үшін жалаңаш­танған болатын. Ол кезде беттегі арды белге дейін түсірген-ді қатысушылар. Ал Елордада­ғы «к...

    Толығырақ...
  • 19.01.17

    Ұйқыашардың дауысы безілдеп қоя берді. Түнімен қала көшелерінде достарымен көңіл көтеріп, таң атқанша жүрген Арман оянуға ниеттенбеді де. Жігіттік жастан кетсе де жұмыс, отбасы деп бас қатырмайтын ол алаңсыз ұйқысын қимай, төсектен бас көтере қоймады. Я қолында дипломы, я жұмысы жоқ ол алдағы күнін ойламайтын да еді. Шиеттей бала-шаға, олардың ішіп-жемі, киім-кешегін қалай тауып беремін деп тыр...

    Толығырақ...
ӨМІРДІҢ ӨЗІ – САБАҚ
08.11.2012 10:50

«Қамшының сабындай қысқа өмір неге арпалыспен өтеді?» деген сауал мені еріксіз ой түбіне жетелейді. Барлығымыз адамға өмірдің бір-ақ рет берілетінін жақсы біле­міз. Бес күндік ғұмырдың мәнді өтуі байлық пен мансапта деп түсінетіндер өмір­дің қалай өткенін білмей қалады. Бұл, әрине, «қанағат қарын тойдырады» деген мәтелді ескермейтіндер. Тіпті о дүниеге ешқандай байлықты алып кете алмайтынын біле тұра, дүние мансап үшін қырық пышақ болатындарға таңым бар.

Бес саусақтың әртүрлі бола­тынындай, адамдардың да тұрмысы түрліше. Жаратушы біреуге бармақтай бақ берсе, енді біріне шексіз байлық берген. Енді біріне қажымастай қайрат берді. Қолда бар алтынның қадірін білгендер өмірін мәнді өткізуде. Керісінше, кейбі­реулер тағдыр дейміз бе, әлде тәңірдің жаз­ғаны солай ма, өмірден баз кешіп өтеді. Жақында өзін адам ретінде сезінуден қалған бір бикеш өз сырымен бөлісті.

 

Түсінікті болуы үшін әңгімені басынан бастайын. Бірде Ақтөбе-Алматы пойызынан құрбымды күтуге теміржол вокзалына бардым. Пойызға дейін біршама уақыт бар екен. Содан күту залын бетке алдым. Орындыққа жайғасып, жан-жағыма көз тастай бастадым. Бір шеткі орындықта орта жастағы келіншек отыр екен. Түрінен әбден қиыншылық көргені көрініп тұр. Әркімге бір жәутеңдеп, аласұрып отыр. Жанына­н өткен саудагерден тіс басар бірдеңе сұрап еді, ол айқайға басты. Жаңағы әйелдің бұл күндегі кәсібіне айналған сыңайлы. Сондықтан ешкімнің де бұрылып қарағысы жоқ. Содан ептеп­ қасына жақындап, «апа, қарныңыз аш па?» дедім. Ол мұндай мейірімділікті күтпеген болуы керек, сасып қалды. Жәй жымиып, «иә» деді. Апаны ертіп, асханаға апардым. Қарны тойған соң, жүзі жадырай бастады. Бір кезде көзіне еріксіз жас алып, біразға дейін мауқын баса алмай­, «мейірімсіз жандар бұл дүниеде қалма­ған шығар деп жүргенмін» деп әңгімесін бастады. Ол кісі қоғамға, адамдарға, өзіне рен­жул­і. «Жүрегінде иманы бар адам кезіккеніне қуанып отырмын. Саған қарап жастық шағым есіме­ түсіп кетті. Мен де көмекке зәру жандарға қол ұшын беруге тырысып бағатынмын. Кейбір құрбыларым «таспен ұрғанды аспен ұр» деген мәтелді керісін­ше пайдаланатын. Сонда қатты таңғалатынмын. Сөйтсем, өмірдің қиыншылығы қатыгезг­е айналдырады екен» деп көз жасын тағы бір сығып алды.

Әңгіменің ауанынан аңғарғаным, бұл апа бір үйдің ерке қызы болып­ өскен. Әке-шешенің арқасында «не кие­мін, не ішемін» деп жанын қинамаған. Бірақ қазақы салтпен, «қызды қырық үйден тыю» деген­ қатаң тәрбиемен өскен. Соның арқасы болар, қарапайымдылық, инабат пен ибалықты да осы апаның бойынан табасыз. Сұлулығын сөз ету өз алдына бір бөлек әңгіме. Қазіргі қажыған түрінің өзінен бұрын көрікті болғандығы байқалады. Бикеш­тің сұлулығына таңданбаған жігіттер кемд­е-кем. Апамыз сол кездері өз бақытын дұрыс таңдамағанына налиды. Бір жігіттің «бақытты қыламын» деген сөзіне иланып, соның етегіне еріп кете берген. Тұрмыс құрған алғашқы жылдары бұл отбасы өзгеге үлгі боларлықтай көрін­ген. Отағасы бес уақыт намазын қаза жібермейтін. Солай ете тұра кейін түрлі мінез шығара бастайды. Әйелін кім көрінгеннен қызғанып, тіпті үйден шығуына рұқсат бермей қояды. Бұл қиыншылықты жеңуге көмекші болады деген қызы бір жасында шетінеп кетеді. Одан кейін бала да көтере алмай қалады. Бұған жыны қозған­ отағасы әйелін күнде тепкінің астына алған көрінеді. Осындай қиыншылықпен өткен күннің бірінде отағасы ажырасатындығын айтып, әлгі келіншек жападан-жалғыз қалады. Бұл кезде­ өзінің де әке-шешесі өмірден өткен болатын. «Барар жер, басар тауы қалмаған» келіншек тағды­рына мойынсынғысы келмейді. Содан бала-шағалы бір ер кісіге қайта тұрмысқа шы­ға­ды. Оның әйелі ертеректе қайтыс болған. Бала­лары шеше ретінде қабылдағысы жоқ болса да, бұл жерде 10 жылдай өмір сүреді. Кейін бұл күйеуі қайтыс болып, балалары үйден қуып шығад­ы. Осыдан кейін тауы шағылған келіншек кім үшін өмір сүріп жүргенін өзі де білмей, басын­ тауға да, тасқа да ұрып жүрген жайы бар. Ол өз өмірін сабақ етіп, маған ақыл-кеңестерін айтты. Осы жерде «Құйрығы шаян, беті адам, Байқамай сенбе құрбыға! Жылмаңы сыртта, іші арам, Кез болар қайда сорлыға» деген Абай атамыздың өлең жолдары еріксіз ойыма түсті. Сол күннен бастап қатты ойланатын болдым. Осыған дейін мен өмірде ақшаң болған маңызды дейтінмін. Енді бұл пікірден аулақпын. Бармақтай болса да бағың болмаса, бәрі бекер екен. Өмірде дұрыс жол таңдай білейік.

Г.МОЛДАХМЕТОВА

 

Пікір қалдыру


Қорғаныш коды
Жаңарту

Күнтізбе

< Қараша 2012 >
      1 2 3 4
5 6 7 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

Сауалнама

Аса мәртебелі шенеуніктердің қылмысқа шатылып жатқандығы нені аңғартады?
 

Ауа райы

Валюта бағамы

Қазақстан Республикасының Ұлттық Банкі валюталардың ресми бағамдары